Stel: een bezoeker koopt een ticket voor jouw evenement. Waar komt dat geld terecht? Bij veel ticketplatforms is het antwoord ongemakkelijk: niet bij jou, maar bij het platform. Dat platform int het geld van de koper en houdt het vast op een eigen rekening. Je krijgt het niet direct: uitbetaling gebeurt op een moment dat het platform bepaalt — soms tussentijds, soms pas na afloop van het event. Realtime toegang tot je eigen omzet heb je vrijwel nooit.
Klinkt normaal? Toch is dit precies waar de Europese betaalwetgeving — PSD2 — een streep door trekt. Wie geld van anderen int en beheert, verleent een betaaldienst. En daarvoor heb je een vergunning van De Nederlandsche Bank nodig. In de praktijk hebben veel ticketaanbieders die niet.
Wat is PSD2 eigenlijk?
PSD2 staat voor de tweede Payment Services Directive, de Europese richtlijn voor betaaldiensten. In Nederland is die verwerkt in de Wet op het financieel toezicht (Wft) en sinds begin 2018 volledig van kracht. Het doel: betalingsverkeer veiliger, transparanter en eerlijker maken.
Een van de kernpunten is helder: je mag niet zomaar geld van derden innen, beheren en doorbetalen. Zodra je als tussenpartij betalingen aanneemt namens iemand anders en dat geld op je eigen rekening laat staan, verleen je een betaaldienst. Dat mag alleen met:
- een vergunning als betaaldienstverlener van De Nederlandsche Bank (DNB), of
- een samenwerking met een partij die zo'n vergunning al heeft (een gereguleerde Payment Service Provider).
Zonder een van die twee is het simpelweg niet toegestaan. Het toezicht ligt bij DNB (op de soliditeit) en de AFM (op het gedrag).
Het probleem: geld dat blijft hangen bij het platform
Veel ticketplatforms werken met een zogeheten verzamelrekening. De koper betaalt, het geld komt binnen op de rekening van het platform, en daar blijft het staan. Afhankelijk van de afspraak wordt er tussentijds uitbetaald of pas na het evenement — maar zolang het bij het platform staat, heb jij er geen directe controle over.
Technisch handig voor het platform. Maar juridisch is het glashelder: dat geld is niet van het platform. Het is geld van derden — van de organisator, in bewaring gegeven via de koper. Het beheren daarvan is precies de betaaldienst waarvoor PSD2 een vergunning eist.
Veel platforms doen dit nog steeds, vaak zonder de bijbehorende vergunning. En dat brengt risico's met zich mee — niet alleen voor het platform, maar juist voor jou als organisator.
De risico's voor jou als organisator
Werk je met een platform dat jouw geld vasthoudt, dan loop je concrete risico's:
- Je geld staat niet bij jou. Zolang het platform het beheert, heb jij er geen directe controle over. Je bent afhankelijk van hun planning, hun voorwaarden en hun goede wil.
- Gaat het platform failliet, dan ben je je geld mogelijk kwijt. Staat jouw omzet op de rekening van een partij die omvalt, dan sta je achteraan in de rij van schuldeisers. Bij een gereguleerde partij is klantgeld juist afgescheiden en beschermd.
- Je werkt mee aan een mogelijk illegale constructie. Gebruik je bewust een platform dat zonder vergunning geld van derden beheert, dan draag je bij aan een constructie die de toezichthouder kan aanpakken — met alle onzekerheid van dien.
- Geen realtime toegang tot je geld. Omdat het platform het geld eerst zelf ontvangt, bepaalt het platform wanneer jij wordt uitbetaald — soms tussentijds, soms pas ná het event. Je hebt er geen directe controle over, en je cashflow — voor bijvoorbeeld leveranciers en artiesten — komt daardoor onder druk.
Het mag gewoon niet — en er wordt op gehandhaafd
Dit is geen grijs gebied of theoretische kwestie. Het beheren van geld van derden zonder vergunning is een overtreding van de Wft. DNB en de AFM houden hier toezicht op en kunnen handhaven: van waarschuwingen en lasten onder dwangsom tot boetes en het stilleggen van activiteiten.
Voor een organisator is de conclusie simpel: je wilt niet dat jouw ticketomzet vastzit in een constructie die op elk moment onder de loep kan komen te liggen.
Een betaalvergunning regel je niet even
Wil een platform geld van derden mét vergunning beheren, dan moet het een vergunning als betaalinstelling aanvragen bij DNB. En dat is geen formaliteit — het is een zwaar en kostbaar traject. Reken op onder meer:
- Een fors aanvangskapitaal. Voor een betaalinstelling doorgaans € 125.000, plus doorlopende eisen aan het eigen vermogen die met de omvang meegroeien.
- Afgescheiden vermogen (safeguarding). Geld van klanten moet strikt gescheiden worden gehouden van het eigen bedrijfsvermogen, zodat het beschermd is bij een faillissement.
- Geschikte en betrouwbare bestuurders. DNB toetst bestuurders en commissarissen persoonlijk op geschiktheid en betrouwbaarheid.
- Een compliance-functie en AML/KYC-procedures. Cliëntenonderzoek, transactiemonitoring en het melden van ongebruikelijke transacties conform de Wwft — inclusief de mensen en systemen om dat uit te voeren.
- Een vergunningaanvraag die maanden duurt. Een compleet en onderbouwd dossier bij DNB, met een doorlooptijd die al snel oploopt tot vele maanden.
- Doorlopend toezicht en jaarlijkse kosten. Periodieke rapportages, een accountantscontrole en jaarlijkse toezichtkosten — jaar in, jaar uit.
Stel jezelf dus de eerlijke vraag: zou het platform dat jouw ticketgeld vasthoudt, dit allemaal hebben geregeld? Gezien de kosten, de kapitaaleisen en de hoeveelheid werk is de kans klein dat een kleiner ticketplatform een eigen betaalvergunning heeft. En zonder die vergunning mág het jouw geld simpelweg niet beheren.
Hoe MijnEvent het wél goed doet
Bij MijnEvent gaat het geld nooit via ons. We hebben bewust gekozen voor een opzet die volledig binnen de regels valt: elke organisator koppelt zijn eigen Mollie-rekening aan het platform.
Wat betekent dat concreet?
- De bezoeker betaalt via Mollie, een door DNB gereguleerde betaaldienstverlener.
- Het aankoopbedrag komt rechtstreeks op de eigen Mollie-rekening van de organisator terecht.
- MijnEvent houdt op geen enkel moment het geld van kopers onder zich. Wij zien de omzet niet langs onze rekening komen, want dat gebeurt simpelweg niet.
- Onze vergoeding (de platform fee) wordt automatisch verrekend via Mollie — netjes, transparant en zonder dat wij geld van derden beheren.
Het resultaat: jij houdt de controle over je eigen geld, je wordt niet afhankelijk van onze planning, en je zit niet vast aan een risicovolle tussenrekening. Geen zorgen over faillissementen van het platform, geen wachten op uitbetaling, geen juridische twijfels.
Twijfel je over je huidige platform?
De belangrijkste vraag die je jezelf kunt stellen: waar komt het geld van mijn ticketkopers eerst terecht? Komt het op een rekening van het platform en pas later bij jou? Dan is het goed om door te vragen.
Vraag je huidige ticketaanbieder gewoon direct: innen jullie mijn geld op een eigen rekening, of komt het rechtstreeks bij mij binnen? En hebben jullie daarvoor een DNB-vergunning? Een compliant platform kan die vraag zonder aarzelen beantwoorden.
Kom je er niet uit? Stuur ons een berichtje — vaak kunnen wij aan de opzet al zien hoe de geldstroom loopt en of dat klopt met de regels.
En wil je het meteen goed doen? Dan regel je in een paar minuten je eigen Mollie-account. Zo komt jouw ticketomzet vanaf de eerste verkoop rechtstreeks bij jou terecht:
👉 Maak gratis een Mollie-account aan
Jouw evenement, jouw omzet, jouw rekening. Zo hoort het.
