Als er één onderwerp is dat deze zomer telkens terugkeert in het nieuws over de evenementenbranche, dan is het de prijs van een ticket. Niet de prijs die jij vraagt, maar wat er daarna mee gebeurt: de doorverkoop. En hoewel het gemakkelijk is om te denken dat dit alleen speelt bij stadionconcerten en het WK, raakt de discussie iedereen die kaarten verkoopt — ook een corso, een theatervoorstelling of een verenigingsfeest dat harder loopt dan verwacht.
Even alles op een rij, en daarna: wat je er als organisator concreet mee kunt.
Bijgewerkt op 10 augustus 2026: de Britse stand van zaken gepreciseerd — het prijsplafond is aangekondigd als Draft Ticket Tout Ban Bill dat eerst in conceptvorm wordt getoetst en dus nog geen geldende wet is. Ook de verwijzing naar het verworpen Nederlandse wetsvoorstel vervangen door het dossier van de Eerste Kamer zelf.
Waarom ticketprijzen weer overal in het nieuws zijn
De aanleiding is deels het WK voetbal van 2026. FIFA gebruikte voor het eerst dynamische prijzen: de prijs steeg in real time mee met de vraag. Volgens een analyse van de London School of Economics liepen premium finaletickets op tot 32.970 dollar, waar het voor inflatie gecorrigeerde gemiddelde rond de 1.300 dollar lag. Zelfs de goedkoopste finaleplaatsen stegen van ongeveer 540 naar 4.185 dollar. Op de doorverkoopmarkt stonden kaarten voor bedragen tot 11,5 miljoen dollar, waarbij de organisatie zelf 30 procent commissie op de doorverkoop pakte.
Dat soort cijfers is voor een lokale organisator een andere wereld. Maar het legt wél de kern van het probleem bloot: zodra een ticket schaars wordt, ontstaat er een markt eromheen die niets meer met jou of je bezoeker te maken heeft. Bots kopen kaarten in bulk, doorverkoopplatforms zetten ze met flinke opslag terug, en de fan betaalt het gelag.
Drie continenten, drie richtingen
Wat opvalt in 2026 is dat de grote regio's totaal verschillende keuzes maken, aldus een overzicht van Event Tech Live.
Verenigd Koninkrijk: het prijsplafond
Het VK kiest voor de hardste lijn. In de troonrede van 13 mei 2026 kondigde de regering het Draft Ticket Tout Ban Bill aan: een verbod op doorverkoop boven de nominale waarde — de originele prijs plus onvermijdelijke kosten. Platforms krijgen een wettelijke plicht om daarop te handhaven, hun servicekosten worden gemaximeerd, en niemand mag meer kaarten doorverkopen dan hij zelf op de primaire markt mocht kopen. De toezichthouder kan boetes opleggen tot 10 procent van de wereldwijde omzet. De regering rekent op zo'n 112 miljoen pond aan besparingen voor consumenten per jaar.
Let wel op het woord draft: dit is nog geen geldende wet. In de toelichting bij de troonrede staat dat het wetsvoorstel "will be published in draft for pre-legislative scrutiny" — het wordt dus eerst als concept door het parlement en de sector getoetst voordat het formeel wordt ingediend. Tussen die aankondiging en een geldende regel zit realistisch nog jaren.
Europese Unie: de Digital Fairness Act
De EU zit er nog tussenin. De Europese Commissie werkt aan de Digital Fairness Act, een brede wet tegen oneerlijke online praktijken zoals verborgen kosten en misleidend design. De publieke consultatie sloot in oktober 2025; het wetsvoorstel wordt eind 2026 verwacht. Doorverkoop is op dit moment nog geen kernonderwerp van die wet — en juist dáár zit de wrijving. In een open brief riepen meer dan 130 Europese artiesten, promotors en festivals de EU op om industriële ticketdoorverkoop alsnog expliciet onder de wet te brengen. Uit een onderzoek van die coalitie bleek hoe machteloos je nu staat: van 296 gemelde overtredingen werd er op één na geen enkele opgepakt door de platforms, en van twintig meldingen bij nationale toezichthouders kwam slechts een handvol — soms pas maanden na afloop van het evenement.
Verenigde Staten: transparantie boven prijsregels
De VS kiest een andere filosofie: doorverkoop mag tegen elke prijs (in 48 staten), maar de prijs moet vanaf de eerste klik volledig zichtbaar zijn. Sinds mei 2025 verplicht de Amerikaanse toezichthouder "all-in" prijzen, zodat er geen kosten meer bij de kassa bijkomen. Geen prijsplafond dus, maar wel keiharde transparantie.
En Nederland?
Voor de Nederlandse markt is de stand van zaken nuchter: er is géén maximumprijs voor doorverkoop. Een initiatiefwet die tussenhandelaren wilde beperken tot maximaal 120 procent van de originele prijs, is door de Eerste Kamer verworpen. De roep om nieuwe regels blijft bestaan — er wordt op aangedrongen dat het kabinet met een beter uitvoerbaar voorstel komt — maar voorlopig verandert er niets.
Dat betekent iets belangrijks: je kunt in Nederland niet leunen op de wet om woekerprijzen tegen te houden. De bescherming van je bezoeker begint bij jou. Wat wél mag en wat niet, en waarom een organisator soms zélf de doorverkoop moet reguleren, lees je in tickets doorverkopen: wat mag volgens de wet.
Wat je als organisator nú al kunt regelen
Wetgeving is traag, en zelfs als de Digital Fairness Act er komt, duurt het jaren voordat je er in de praktijk iets van merkt. Het goede nieuws: de drie dingen waar de wetgevers over kibbelen — prijsplafonds, botbestrijding en transparantie — heb je zelf al in handen.
Houd de doorverkoop binnen je eigen muren
De reden dat de secundaire markt zo'n rommeltje is, is dat kaarten wegvloeien naar platforms waar jij geen zeggenschap hebt. Draai dat om: bied doorverkoop aan binnen je eigen ticketverkoop, met jouw regels. Op MijnEvent bepaal je per ticketsoort of doorverkoop mag en tot welke prijs — bijvoorbeeld nooit boven de originele prijs. Een bezoeker die niet kan, verkoopt zijn kaart veilig door aan de volgende in de rij, met een nieuw geldig ticket en zonder woekeropslag. Hoe dat werkt, staat in veilig tickets doorverkopen en doorverkoop activeren als organisator. Welke limieten je daarbij precies in handen hebt — en waar je invloed ophoudt — zetten we op een rij in doorverkoop: wat ticketplatforms wel en niet toestaan.
Zet bots buitenspel
Het grootste deel van de woekerhandel begint met geautomatiseerd opkopen. Bij een verwachte piek — kaartverkoop die om 10.00 uur opengaat — houd je bots en oplichters buiten met een virtuele wachtrij. Iedereen krijgt een eerlijke plek in de rij, en de kaarten belanden bij echte bezoekers in plaats van bij een handelaar. In het verlengde daarvan helpt het om je publiek te leren waar de valkuilen zitten; daarover schreven we in ticketfraude: zo bescherm je je bezoekers.
Wees transparant over je kosten
De Amerikaanse "all-in"-regel en het Britse plafond delen één principe: de bezoeker mag niet worden verrast bij de kassa. Dat is precies de standaard die je zelf al kunt aanhouden. Toon servicekosten van meet af aan, gespecificeerd, zonder verrassingen in de laatste stap. In servicekosten en de transparantieregels leggen we uit hoe je dat netjes doet.
Nuchter blijven: wachten hoeft niet
De discussie over ticketwoeker is nog lang niet beslecht. Europa beweegt, maar langzaam; Nederland heeft de deur naar een prijsplafond voorlopig dichtgedaan. Voor jou als organisator verandert dat weinig aan de kern van de zaak: je bezoeker koopt een kaart voor een eerlijke prijs, en die eerlijkheid bewaak je het beste door de verkoop — én de doorverkoop — in eigen hand te houden.
Dat is precies waarvoor MijnEvent is gebouwd: één vast bedrag per ticket in plaats van een percentage over je omzet, doorverkoop met jouw prijsregels, en een betaling die rechtstreeks op je eigen rekening binnenkomt. Wil je zien wat dat kost? Bekijk de prijzen, of meld je organisatie aan en richt je eerste event in.
